Het lijdt geen twijfel dat de restwaarden van auto’s zwaar hebben geleden onder de wereldwijde economische crisis. Uit de verschillende effectenbeurzen is gebleken dat de hele wereldeconomie aanzienlijk aan waarde heeft ingeboet en daar waren ook de honderdduizenden tweedehandswagens niet tegen bestand. Paradoxaal genoeg had deze evolutie in bepaalde gebieden ook een positieve nevenwerking, zoals Steffen Schick, afdelingshoofd van EurotaxGlass’s, uitlegt: “In landen zoals het Verenigd Koninkrijk oversteeg de vraag tijdelijk het aanbod, waardoor de markt van de tweedehandswagens het erg goed deed. Intussen is die situatie opnieuw genormaliseerd. In verschillende landen vertekenen de schrootpremies van 2009/2010 echter nog steeds de restwaardepatronen.”

 

 

Iedereen verlangt naar stabiliteit zodat fleetmanagers en leasingmaatschappijen opnieuw met een zekere vorm van vertrouwen kunnen onderhandelen. En die stabiliteit lijkt er ook te komen. Peter Soliman, CEO van Fleet Logistics: “Na de massale instorting van de restwaarden heeft de markt haar stabiliteit teruggevonden. De leasingmaatschappijen maken globaal gesproken geen verlies meer aan remarketing en de verkoopsegmenten met het grootste volume zijn hersteld. Zowel in Europa als in andere belangrijke landen is de vraag naar tweedehandswagens de voorbije maanden terug gestegen. Doordat er in 2009 minder nieuwe auto’s werden geleverd, hebben handelaars hun bestaande voorraden geliquideerd.” En ook dat had begin 2010 een effect op de waarden, verduidelijkt Peter Groeftehauge, CEO van Autorola Group: “In het eerste semester van 2010 was er een bijzonder grote vraag naar tweedehandswagens. De prijzen lagen gemiddeld tien procent hoger dan in 2009, zelfs voor auto’s waar relatief weinig vraag naar was.”

 

 

Leasingmaatschappijen zijn recent veel meer aandacht beginnen te besteden aan de individuele bestuurders en begonnen zelfs rechtstreeks met die bestuurders te onderhandelen, zonder tussenkomst van de fleet-owner (en dat met diens toestemming!). Dat is echter niet helemaal uit altruïsme. De bestuurders zijn immers de mensen die de wagens daadwerkelijk gebruiken en zij spelen dan ook een cruciale rol in het onderhouden van de restwaarden. Johan Meyssen, CEO van CarsOnTheWeb, geeft tekst en uitleg: “Het hoeft geen betoog dat auto’s in goede staat altijd aantrekkelijker zijn voor kopers. Auto’s moeten zo schoon mogelijk worden gehouden, vooral in het interieur.” Jonathan Holland, managing director van Manheim Europe, treedt die visie bij: “Bestuurders moeten de auto behandelen alsof het hun eigen wagen is! Schoon houden, regelmatig onderhouden, schade herstellen zodra die zich voordoet, veilig en rustig rijden... En als de bestuurder rookt, dient hij roken in de auto te vermijden. Onderzoek heeft uitgewezen dat auto’s gebruikt door rokers ongeacht hun staat nooit de hoogste prijzen halen omwille van de geur die erin hangt.”

 

 

Op de vraag welke restwaarde de nieuwste (en milieuvriendelijkste) generatie auto’s, de elektrische wagens, zal halen, moet men ons het antwoord schuldig blijven. Maar hoe zit het met al die andere ‘eco’- en ‘Blue’-modellen op de markt ? Ook daarover heerst nog heel wat onzekerheid volgens Jonathan Holland: “Dat is moeilijk te voorspellen op dit ogenblik omdat er tot nu toe heel weinig van deze modellen onder de hamer zijn gegaan. Manheim verwacht echter grotere volumes in 2011 en 2012. De prijzen van emissiearme seriemodellen zullen stijgen naarmate de vraag toeneemt.” En natuurlijk zal ook de belasting een rol spelen, zoals Peter Soliman uitlegt: “Verwacht wordt dat milieuvriendelijke tweedehandswagens in de toekomst beter zullen presteren dan de standaardmodellen. Veel leasingmaatschappijen verwachten voor de komende leasingperiode hogere belastingen en beperkingen voor veel modellen en motorversies en hebben dan ook de neiging om ‘groene’ wagens te promoten.” Johan Meyssen ziet het anders: “De impact van milieuvriendelijke wagens op de tweedehandsmarkt zal de komende drie tot vijf jaar bescheiden blijven want het volume van deze auto’s zal nog te beperkt zijn. De nadruk (zowel bij het aanbod als bij de vraag) zal vooral liggen op auto’s met de klassieke benzine- en dieselmotoren. Het spreekt echter wel voor zich dat de aantrekkelijkheid en marktwaarde van wagens met grote, brandstofverslindende en vervuilende motoren verder zullen afnemen.”

 

 

Het is duidelijk dat wagens tijdens hun leasingcontract niet vrij zijn van schade. Dat brengt ons bij de kwestie van het herstelbeleid van de fleet-owner. Op dat punt zijn onze fleetdeskundigen het allemaal met elkaar eens: Peter Groeftehauge: “Tijdens het contract moet schade op het hoogste niveau worden hersteld en moet men erg kritisch toezien op de herstelkwaliteit (vooral de lak). Aan het einde van het contract herstelt men geen schade meer. De auto wordt dan alleen nog schoongemaakt.” En Johan Meyssen voegt eraan toe: “Als een auto wordt hersteld, is het cruciaal dat koetswerkherstellingen op een professionele manier gebeuren. Kopers nemen geen genoegen met inferieure lakafwerkingen. En tot slot is het erg belangrijk om een auto op de markt te brengen met een goed gedocumenteerde geschiedenis, zowel wat mechanische incidenten als koetswerkherstellingen betreft.”

 

 

De bestuurder laten meebetalen voor herstelkosten, wordt  beschouwd als een goede manier om schade te beperken. Ook incentives en boetes in het contract van de bestuurder kunnen helpen om schade in de eerste plaats te voorkomen en zo een hogere restwaarde te behouden. Ook de bestuurder zelf laten betalen voor de veroorzaakte schade en een rigoureuze inspectie aan het einde van het contract met een verslag dat zowel door de onderneming als de bestuurder moet worden goedgekeurd, zijn uitstekende manieren om te zorgen dat de auto in optimale conditie naar het gekozen remarketingkanaal gaat. EurotaxGlass’s bevestigt dat de bestuurder een belangrijke rol heeft, maar uit toch een waarschuwing: “De bestuurder heeft slechts een beperkte invloed op de restwaarde aan het einde van het leasingcontract. Zijn grootste bijdrage bestaat erin om interne transparantie te creëren rond de schade aan hun wagen, zodat men tijdig een gefundeerde beslissing kan nemen over welke schade hoe moet worden hersteld. Bovendien kunnen bestuurders de restwaarde ondersteunen door tijdens de hele leasingperiode accurate informatie te geven over de kilometerstand om zo de timing van de teruggave te helpen optimaliseren. Tot slot: een goed onderhouden wagen zal altijd een hogere restwaarde halen…”